Alexander von Humboldt-Foundation:

Aktualności

Bernard WielgatZe smutkiem zawiadamiamy, że dnia 22 marca 2021 w wieku 82 lat odszedł od nas kolega Bernard Wielgat, profesor zwyczajny nauk biologicznych i długoletni pracownik Instytutu Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.
Swoją całą drogę naukową rozpoczętą w 1964 r. związał ze wspomnianym Instytutem, w którym pełnił m.in. funkcję Zastępcy Dyrektora objawiając nieprzeciętne zdolności administracyjno-organizacyjne. Jego staraniom Instytut zawdzięcza m.in. swoja aktualną siedzibę. Przez wiele lat, także po przejściu na emeryturę, kierował zespołem badawczym zajmującym się kulturami tkankowymi i komórkowymi ziemniaka oraz : patogenami i transformacją roślin. Był też autorem wielu cenionych w świecie prac naukowych, w tym kilku przełomowych badań w swojej dziedzinie które są do dzisiaj kontynuowane i rozwijane.

Bernard należał do pierwszej grupie członków-założycieli Societas Humboldtiana Polonorum. W Stowarzyszeniu pełnił szereg funkcji (m.in. członka Głównej Komisji Rewizyjnej 2016-2019 oraz obecnej kadencji 2019-2022, a także sekretarza Oddziału Warszawskiego). Był również duszą towarzystwa na czwartkowych spotkaniach Oddziału organizowanych w Niemieckim Instytucie Historycznym. Wynikało to z jego wschodniego wdzięku (la grace orientale, jak by powiedzieli Francuzi), dystansu do życia i poczucia humoru. Dzięki dużemu autorytetowi w kręgu naukowców ze swej dziedziny (pogranicze biologii i medycyny) mogliśmy na te spotkania zapraszać gwiazdy polskiej nauki jako wykładowców.

Kol. Wielgat odbywał stypendium Humboldta w 1974 r. Universität Frankfurt/M Fachbereich für Biologie und Botanik pod kierownictwem prof. Güntera Kahla.

Był świadom wartości swoich osiągnięć i umiejętności, ale jednocześnie pozostawał człowiekiem bardzo skromnym M.in. nie przyjął kilkakrotnie przedkładanej mu propozycji zostania przewodniczącym Oddziału Warszawskiego zadowalając się funkcją sekretarza, którą wypełniał bardzo sumiennie.

Żegnamy dobrego, prawego Człowieka, Człowieka otwartego na innych, koleżeńskiego i chętnego do współpracy i pomocy. Mieliśmy to szczęście cieszyć się Jego przyjaźnią i móc z nim współpracować. I takie wspomnienie o nim pragniemy zachować w pamięci i utrwalić je w historii polskich humboldtczyków skupionych w Societas.

Mieliśmy to szczęście cieszyć się Jego przyjaźnią i móc z Nim współpracować. I takie wspomnienie o Nim pragniemy zachować w pamięci i utrwalić je w historii Societas.
W słowie ostatniego pożegnania, które napisaliśmy w imieniu polskich humboldtczyków znalazł się Psalm biblijny 103.15 przyrównujący życie ludzkie do kwiatu

Dni człowieka są jak trawa;
kwitnie jak kwiat na polu.
ledwie muśnie go wiatr, a już go nie ma,
i miejsce, gdzie był, już go nie poznaje.

Bernard, który był biologiem-botanikiem dobrze rozumiał, że jest czas kwitnienia i umierania. Rozumiał też dobrze, że potem – kiedy Człowieka już nie ma tu na Ziemi – to nadal żyje przez zasiane ziarna w pamięci i wspomnieniach ludzi, z którymi zetknął Go los. Ciebie Bernardzie będziemy długo i szczególnie wspominać, bo po prostu sobie na to zasłużyłeś.

Rodzinie i Bliskim składamy serdeczne wyrazy współczucia.

Zarząd Główny SHP

Joomla Templates by Joomla51.com